Eva vertelt over hoe ze vroeger droomde van een totaal andere carrière, waarom ze bewust geen auto heeft en waarom ze ooit nog naar Shanghai wil.
#1 Wat wilde je als kind worden?
Heel vroeger wilde ik ballerina worden, totdat ik erachter kwam dat je daar ook van gaat zweten. Toen heb ik die droom snel losgelaten. Lange tijd daarna was mijn droom om dierenarts te worden, maar op de middelbare school bleek ik niet goed in natuur- en scheikunde. Uiteindelijk vond ik het niet erg om deze droom te laten gaan te laten omdat de alfavakken mij toch meer aanspraken.
#2 Hoe ben je dan in de mobiliteitswereld terechtgekomen?
Het was een lange weg. Via Taal- en Cultuurwetenschappen in Utrecht, een minor ‘Creatieve Stad’ en een master Nordic Urban Planning ontdekte ik dat fietsen en mobiliteit me enorm fascineerden. Door studieperiodes in het buitenland kreeg ik waardering voor planologie en mobiliteit in Nederland en wilde ik daaraan bijdragen. Dat gevoel is sindsdien alleen maar gegroeid.
#3 Hoe bewust maak je mobiliteitskeuzes – zowel privé als op het werk?
Ik fiets naar mijn werk en heb bewust geen auto. Als we een auto nodig hebben, lenen we de auto van mijn schoonouders die we ook delen met mijn zwager. Eigenlijk een soort deelauto dus. Voor vakanties reizen mijn partner en ik zoveel mogelijk met de trein, vorig jaar zijn we zelfs met de trein naar Kroatië gereisd, inclusief twee boten. We hebben met elkaar afgesproken maximaal één keer per jaar te vliegen, en als het niet hoeft, dan doen we het dat jaar niet. De voornaamste drijfveer daarvoor is het klimaat.
#4 Waar zou je ooit nog willen wonen?
In China, en dan het liefst Shanghai. Ik heb tijdens mijn studie een half jaar in Taiwan gewoond en ben sindsdien gefascineerd door de Chinese taal en cultuur. Vlak voor corona zou ik ook naar China op uitwisseling gaan, maar dat ging niet door. Die wens is er nog steeds. Ik hou van nieuw en anders, en Shanghai is écht anders: die energie, die dynamiek van de stad. Dat spreekt me enorm aan.
#5 Hoe ziet volgens jou mobiliteit er over 10 jaar uit?
Ik hoop op een echte shift: de auto niet meer als vanzelfsprekendheid in de openbare ruimte, en meer inzet op openbaar vervoer — ook in landelijke gebieden, want dat verdwijnt nu juist. Autoluw en 30 km/u zijn stappen, maar het blijft nog steeds vanuit de auto gedacht. Ik wil dat die mindset verandert. En die grote SUV’s op straat? Die zie ik liever verdwijnen. Ze zijn gevaarlijk voor iedereen eromheen en passen nergens in.